Waarom kan ik het hoekverschil en segmentverschil van de weegschaal niet aanpassen?

I. Mechanische Structuur: Verborgen Gevaren in de Integriteit van de Weegbrug en Componenten

De integriteit van de mechanische structuur is de basis voor het waarborgen van de weegnauwkeurigheid. Problemen op dit gebied zijn vooral uitgesproken bij grondweegschalen met een groot tonnage.

1. Problemen met vervorming en positieverschuiving van de weegbrug

De verbindingspunten van meerdelige weegbruggen zijn gebieden met een hoge belastingconcentratie. Een grondweegschaal van 100 ton met drie secties kan bijvoorbeeld gevoelig worden voor ophoping van grond en corrosie op de stootplaten door het binnendringen van regenwater, wat een ongelijke krachtverdeling veroorzaakt. Dit leidt tot veelvoorkomende problemen waarbij de gewichtsafwijking van het testvoertuig groter is dan 100kg tussen aangrenzende secties; andere gevallen zijn onder meer dat de bodemplaat of zijplaat van de weegbrug onderhevig is aan ongelijke krachten, wat hoekfouten die na correctie terugkeren veroorzaakt, met een nauwkeurigheidsafwijking van 50-60kg. Bovendien kan de positieverschuiving veroorzaakt door thermische uitzetting en krimp van de weegbrug van zuiver staal (bijv. een verschuiving van 12-20mm wanneer de temperatuur verandert met $18^circ C$) de fout ook verergeren.

2. Beperkingsapparaat en storing van anti-interferentie

Het limietspeling is een detail dat vaak over het hoofd wordt gezien. Als het limietapparaat vastzit of de speling te klein is (de standaard wordt doorgaans gehandhaafd op 5-10mm), zal het de weegbrug beperken in het vervormen, waardoor de sensor een ongelijke kracht ontvangt. Als het materiaal dat op de weegbrug is gestapeld, contact maakt met het limietblok, verandert dit de ondersteuningsverdeling, wat leidt tot de terugkerende aanwezigheid van hoekfouten en zelfs schade aan de sensor. Regelmatige inspectie en reiniging van vuil van de onderkant van de weegbrug op de limietpositie moeten worden uitgevoerd om bestaande 10kg hoekfouten volledig te elimineren.

II. Kerncomponenten: Prestatiefalen van de sensor en het bedradingssysteem

De sensor en de bedradingskast fungeren als de kern voor signaalacquisitie en -verwerking. Elke afwijking in hun prestaties kan direct leiden tot weegfouten.

1. Fout van meerdere sensoren

Sensorverschillen zijn een primaire bron van hoekfouten. Wanneer een enkele sensor een fout heeft van 30-50kg, is er een grote kans op sensorschade—langdurige overbelasting, blikseminslagen of impact kunnen vervorming van het elastische lichaam veroorzaken, wat leidt tot signaaldegradatie. Een meer verborgen probleem is sensor mismatch: als gemengd gebruik van sensoren met verschillende kruipeigenschappen (bijv. $2.0$ en $3.0$ kruipgraden) is toegestaan, of als ongelijkmatige installatie leidt tot inconsistente krachttoepassing, zal dit ervoor zorgen dat de segmentfout aanhoudt, zelfs nadat de bedradingskast is aangesloten en het systeem is gekalibreerd. Een fabrikant uit het zuiden verklaarde bijvoorbeeld dat nadat 2 sensoren virtueel waren aangesloten (d.w.z. losjes ondersteund) op een weegbrug, de segmentfout aanhield totdat er opvulling werd gebruikt om de fout te elimineren.

2. Verborgen gevaren in bedradingsverbindingen

Het vochtig worden van de bedradingskast, oxidatie van de aansluitingen, of virtuele verbinding van de bedrading kan signaaldrift veroorzaken. In een casestudy fluctueerde de aflezing van het instrument vaak nadat er water in de bedradingskast was gekomen. Hoewel de aflezing stabiliseerde nadat het interne vocht was opgedroogd, kon de storing terugkeren als gevolg van corrosie van de interne printplaat of trillingen die de sensorbedrading losmaken, waardoor een intermitterend nulpunt of signaalafwijking ontstaat. Het is vermeldenswaard dat als een nieuwe sensor wordt vervangen zonder de hoekgewichten opnieuw te kalibreren via de bedradingskast, een situatie van "oude fouten niet geëlimineerd, nieuwe problemen ontstaan" kan optreden.